La du sekretoj por sukceso

1. Ne diru cxion kion vi scias.

Vidita ĉe http://www.microsiervos.com/archivo/frases-citas/2-reglas-exito.html
Mi intencos ne traduki denove, sed ĉi tiu vere impresigis min.

Ideas respetables

Todas las ideas son respetables. Cuando se escucha la radio, o se ve la televisión, o se leen periódicos, esa es la gran idea, el gran mensaje del momento actual. Parece que antes casi todo era una heregía, y ahora ocurre todo lo contrario, todo es respetable.

¡No, no, y mil veces no!

Las ideas no sonrespetables, son las personas las respetables. Las ideas están para jugar, para perderles el respeto, para evolucionar. Cuando se respeta una idea, esa idea muere, ya no crece más.

Unos ejemplillos:
-¿Es respetable pensar que la Tierra es plana? En caso afirmativo, la historia se acabó. Si no, se piensa que la tierra es esférica, pero esa idea tampoco es respetable, por lo tanto la tierra es casi una esfera.
-Si fuera una idea respetable el hecho de que el sol circunvala la tierra, ocurre algo similar, Si no es una idea respetable, la tierra rodea circularmente al sol, pero esa no es una idea respetable, la tierra rodea elípticamente al sol, y existen movimientos más complejos que no nombraré aquí.

El probleme es la gente que se identifica con ideas. Cada persona es más compleja que cualquier grupo, no nos simplifiquemos.

Si alguien dice que la religión/comunismo/teatro/esperanto/linŭ/capitalismo/anarquía/ecologismo/música es una tontería, o algo peor, no te ofendas, intenta discutir (seria y pacíficamente) acerca del motivo, pero no digas que "[...] es respetable, por lo que me estás insultando". Eres tú el que te insultas a ti mismo por la autosimplificación.

Respektindaj ideoj

Ĉiuj ideoj estas respektinda, kiam oni aŭskultas radiaĵojn, vidas televidaĵojn, aŭ legas ĵurnalojn, tiu estas granda ideo (pardonu la rediron de la vorto) de la nunaj momentoj. Ŝajnas ke antaŭe preskaŭ ĉio estis herezaĵo, kaj nun okazas tute male, ĉio estas respektinda.

Ne, ne, ne kaj ne!

La ideoj ne estas respektindaj! Estas la homoj respektindaj. La ideoj estas por ludi, por malrespekti, por evolui. Kiam oni respektas iun ideon, tiu ideo mortigas, ne plu kreskas.

Jen ekzemplaj:
-Ĉu estas respektinde pensi ke la Tero estas plata? Se jes, la historio finis. Se ne, oni pensas ke la tero estas sfera, tiu ideo ankaŭ ne estas respektinda, do la tero estas preskaŭ sfera.

-Se estus respektinda ideo ke la suno ĉirkaŭas la teron, okazas simile. Se ĝi estas ne respektinda ideo, la tero ĉirkaŭas cirkle la sunon, sed pro tiu ideo ne estas respektinda, la tero ĉirkaŭas elipse la sunon, kaj ekzistas pli kompleksaj movadoj kiujn mi ne diros ĉi tie.

La problemo estas la homoj kiu identigas sin mem kun ideoj. Ĉiu homo estas pli kompleksa ol ĉiu grupo, ni ne simpligu nin.

Se iu diras ke la religio/komunismo/teatro/esperanto/linukso/kapitalismo/anarĥio/ekologismo/muziko estas stultaĵo, aŭ pli ofenda vorto, ne ĉagrenu, provu diskuti (serioze, kaj pace) por la kialo, sed ne diru: "[...] estas respektida, do vi insultas min!" Estas vi kiu vin mem insultas pri tiu memsimpligado.

La ley de memoria histórica en esperantujo

Esperantujo es uno de los nombres que se le da a la comunidad de esperantohablantes o esperantistas. Es algo así como lo que significaba "israel" antes de la creación del estado homónimo.

Todos (en españa) sabemos más o menos de que trata la famosa ley, incluso esta mañana he escuhcado por la radio que le quieren quitar el título de alcalde honorífico de salamanca a franco.

Pues hay más cosas que le quieren quitar. Resulta que en 1968 hubo un congreso universal de esperanto en españa, y que el presidente honorífico fue franco, pues también esa presidencia se la quieren quitar.

Personalmente, creo que sería más justo que les quitaran ciertos derechos adquiridos a los hijos del régimen, no algo que sólo es un símbolo, es como si a un atleta que ha hecho trampas, lo descubren años después, y devuelve la medalla, pero se queda con todo el dinero del premio, por haber rodado anuncios..., vamos, que es sólo un gesto.

Si quieres leer acerca del esperanto en la guerra civil.
La página impulsora de la petición (en esperanto).
Más cosillas de esperanto.


*La práctica ausencia de mayúsculas es voluntaria, si falta algún acento, no lo es.

Pri esperanta neŭtraleco

Post ĉi tiu blogaĵo (http://www.ipernity.com/blog/27827/26979), mi havis diskuton ĉi tie (http://klaku.net/story.php?title=%C4%88u_ni_estu_ne%C5%ADtralaj), kie mi promesis skribi iomete logan tekston ol eblas ĉe la komentoj.

Antaŭ teksto: Mi uzos na esperantisto kaj esperanto-parolanto kiel samsignifaj vortoj.
----
Mi defendas la ideon, ke esperanto devas esti neŭtrala movado (tio signifas, ne partopreni oficiale pri kapitalismo-komunismo, religioj... eĉ linuksismo, se oni permesas tiun vorton al mi).

Tio ne signifas ke ĉiuj esperantisto devas esti neŭtrala, nur ke oni devus uzi la esperanto-movadon (oficiale) por atingi aliaj celoj. La celo de la esperanta movado estas ke pli da homoj parolu la lingvon. Ne plu. Punkto.

Tio ankaŭ ne signifas ke ekzistas asocioj (SAT, IKUE ...) kies celo estas malsama aŭ ke uzas la lingvon por atingi sian propran celon (nomigita "per esperanto asocioj"). Sed se tiu societo unuavice diras ke ĝi estas per-esperanto asocio ne gravas.

Sendube ekzistas rilaton inter la esperantistoj kaj la partoprenantoj de aliaj movado (vegetarismo, linukso, ekologismo, kontraŭbov-mortismo, naturismo...), kaj mi, serioze, pensas ke tiu rilato estas pli alta ol inter aliaj grupoj.

Oni ne devus fari la impreson, ke se ĝi estas esperantisto, li devas uzi linukson, (aŭ almenaŭ fajrovulpon), iĝi vegetarano, ktp, ktp, ktp...


Tio estas, miaopinie, unu el la plej grandaj malavantaĝoj por disvastigi esperanton. Mi kunsentas kun la fama interna ideo, sed ne uzas ĝin se mi parolas pri esperanto, mi evitas aspekti samkiel la unuaj kristanoj (tiu vorto: "sekto" aperas tuj). Mi ne eĉ certas ĉu la adopto de esperanto helpos konservi "etanj" lingvojn (vidu mian antaŭan blogaĵon: http://laherezulo.blogspot.com/2007/09/la-vojo-al-la-infero-estas-plena-je.html).

Pro tiaj aferoj, mi pli kontentigas se ne-esperantista retejo aperas tradukita ol se aperas nova esperantista retejo.
-----
P.S: Mi esperas ne skribi tro en esperanto pri esperanto, estas afero kiun mi vere ne ŝatas.

...y me ví esperantista (1)

Pues pretendo contar más o menos mi historia con el esperanto, los motivos para escribirla son principalmente ordenar mis ideas, y, si alguien me pregunta, darle el enlace y terminamos antes (y así no me repito).

Conocimmientos previos:
Casi todo el mundo, antes o después, tiene o ha tenido una conversación acerca del esperanto, y los tópicos principales son, que es una lengua muerta (aunque nadie sabe exactamente cuándo murio), que fracasó (idem de lo mismo), que es una mezcla de todo (no es exactamente una mezcla)... Pues yo sabía más o menos lo mismo.
Primeros contactos:
Tras leer una noticia de algún programa traducido al esperanto, o algo similar (no recuerdo bien), y verme con tiempo, me dió por mirar a ver de qué iba el tema, y una de las primeras cosas que encontré fue ésta:
http://www.geocities.com/agustinpedrera/vortaretonuevo/index.html
una web que no es ni propaganda ni contrapropaganda.
Aparte de mucha (muchísima) propaganda, y varios cursos, entre ellos:
http://www.institutoesperanto.com.ar/index.htm
(que parece que ya no funciona), y fue algo que desde el principio me encantó (la lengua misma: su flexibilidad, facilidad y exactitud).

Poco tiempo después (unos dos meses), me enteré (gracias a unos amigos) de que había un congreso de esperanto a unos 100 km de mi casa (y gratis), así que allí me planté, sorprendiéndome de que daban conferencias y entendía los 2 primeros minutos (hasta que mi cerebro se saturaba), pero que de todas formas, aunque no fuera capaz de comprender el mensaje, captaba palabras sueltas. De todas formas, lo que más me sorprendió es que me esperaba un ambiente sectario (entiéndase como sectario homogéneo, y mucha gente con camisetas blancas y estrellitas verdes), y lo que descubrí fue a gente muy diversa, y (en general) muy abierta.

Vizitu la ĵusajn nuvaĵojn ĉe klaku.net

Nun, kiam klaku.net aĝas preskaŭ 4 monatoj, mi pripensas (kaj priskribas) ĝin.

Ĝi estas retejo simila al digg.com sed sia kodo estas libera, kaj bazita sur pligg, kiu siavice, estas bazita sur la hispana retejo menéame.net.

Dum la unuaj momentoj, okazis ke multaj homoj aliĝis tie, sed, preskaŭ neniu sendas novaĵojn. Tio estas tre (eble tro, mi ne certas) kutima ĉe la plej famaj 2.0-aj retejoj (eĉ sur la tuta mondo).

Okazas bonaj aferoj, kiel, ekzemple, unumomente oni necesis nur 5 aŭ 6 "klakumadojn" por aperi en la ĉefa paĝo, kaj nun, ofte kun 10 aŭ 12 klakumadoj, la novaĵo estas ankoraŭ ĉe "Ĵusaj novaĵoj".

Mi rimarkis kuriozaĵon: la grandan diferencon inter la novaĵoj kiuj estas ĉe ka ĉefa paĝo kaj tiuj kiuj estas ĉe la ĵusaj. Tio okazas ĉar (miaopinie) multaj homoj ne scias ke "ĵusaj novaĵoj" ekzistas, kaj klakumas nur la ĉefpaĝajn novaĵojn.

Ofte novaĵo kiu "atendas" kelkajn tagojn ĉe ĵusajn, kiam ĝi "saltas" ĉe ĉefpaĝon, tuj multaj homoj (ĉefe de sennomuloj, sed ne nur) klakas ĝin, kaj pro tio aperas tiom granda diferenco inter ambaŭ.

Do, tiel kiel la titolo di ĉi tiu blogero esprimas, "Bonvolu vizitu la ĵusajn novaĵojn ĉe klaku.net". Se vi klakumas tie, estas via afero.